MEÇHUL SANIKLAR - iNZiVADA SÜRDÜM HAYATI

ben inzivada sürdüm hayatı
kalleş olsa dahi güldüm yüzüne kaderin
gözde kalmamışki izi ferin
bi kere dizi bükük hisi yitiksen sırtta semerin
eğeri yöneten ellerin komutuna mahkûmsan bitiksin
dibi delinmiş âlemin puşta peşkes mahremin
uzaklarda arama tam içinde gezer katilin
ümit dediğin neki? Arayıp seni bulurmu ki?
gülümsetse her hayalin cep doldurmaz oysaki
maaşım asgari aynı umutlarım gibi
çok bilip akıl veren lafta bizden sefildi
sözde yoksul etobur eşi nöbetçi metresini doyur
hava soğursa sömürülen alın terim odundur yak
halktan olma çabaların neden salak?
amacın mahsumiyet ispatlamaksa önce insin şişirdiğin dalak
falakta bin sopayla patlasın ayak
durdurulsun cebine akan her yalak yıkılsın
yaptırdığın konak bizde gece konan kaçak
sen kasılda çel bacak son durak virajda yavrucakla uçtuğun bucak

inip çıktım yirmi dört yıl oldu tam
saçma sapan hayatın ibret al yalanlarından
yolun uzun daha pes ettirmesin zaman
an gelir solanda cevap arar döner bu devran

hayatı inzivada seyreder bu derbeder
kenet olur keder tebessümünde terk eden
biz harp eden tükenmeden yazıp çizenken
ömrün gelgitinde zalim zulmedendi bak
gerçekten bitermiş aşk hatırası kaldı maziden
sözlerimden anla beni bu gözden yağmur aktı güzden
açan gülden farkı yoktu kalbin şimdi farksız çölden
kızardım eskiden her lafın beterdi mermiden
artık benim boş veren ki dünya dolmuş göt veren
ve kelime bulamam bazen rap’le dökerim içimi
bana bir dost ben sözüne güvenip yüzüne gülsem aniden
boş kalır çevrem neden düşman aslen ismine zaman denen her saniyen
bıktım asık yüzlerden ve gülmemekte haklı zaten
onca pust içinde boş ömrümdür gelip geçen
yok, param nedeni buysa aşk haram sarma lan kapanmasın yaram
siktir ol git vermezsen selam bu dilde sitem her kelam
kalemi kalbe saplayan meçhul sanık çizip yazar umut bekler boş dünyadan

inip çıktım yirmi dört yıl oldu tam
saçma sapan hayatın ibret al yalanlarından
yolun uzun daha pes ettirmesin zaman
an gelir solanda cevap arar döner bu devran